Typowe zaburzenia matematyczne

Nauka każdego z nas, zaczyna się już w domu, gdzie pierwszymi nauczycielami są rodzice. Regularna edukacja zgodna z systemem nauczania, rozpoczyna się dopiero w wieku sześciu – siedmiu lat, kiedy dziecko idzie do szkoły podstawowej. Najczęściej od tego momentu zaczynają się pojawiać u niektórych dzieci problemy w nauce. Większość z nich wynika z braku pracy, ale czasem bywa, że pojawiające się deficyty wynikają z niezależnych przyczyn.

Czy zaburzenia w nauce można wyleczyć?

zaburzenia matematyczneInteligencja jest wrodzona u każdego z nas, choć można ją podnieść dzięki odpowiednim ćwiczeniom. Wychowanie natomiast w dużej mierze zależy od rodziców, którzy dają dziecku podstawowe narzędzia na pracy. Im więcej się pracuje z dzieckiem, tym lepsze efekty się osiąga, dlatego warto inwestować w dziecko. W niektórych przypadkach, pomimo pracy i chęci, dzieci mają pewne kłopoty w szkole, które wcale nie wynikają z zaniedbania czy lenistwa. Są to zaburzenia matematyczne, które pojawiają się u około sześciu procent populacji. Wynikają one z uwarunkowań genetycznych, więc nie można ich wyleczyć, ale można skutecznie nad nimi panować. Najważniejsza jest wczesna diagnoza, która pozwala na szybkie wprowadzenie odpowiedniej terapii, dającej szanse na normalne życie. Osoby, które dotyczy ten rodzaj zaburzenia, najczęściej mają duże problemy z wykonywaniem podstawowych działań matematycznych takich jak dodawanie, odejmowanie, możenie czy dzielenie. Nie potrafią właściwie przepisać z tablicy zapisanych cyfr i liczb oraz mają trudności ze rozumieniem i stosowaniem pojęć matematycznych. W życiu dorosłym, osoby z dyskalkulią nie potrafią prowadzić kalendarza, korzystać z komunikacji miejskiej, czy mają problemy z gotowaniem, ponieważ nie rozumieją jednostek miar. Diagnozę tego zaburzenia, może wykonać lekarz specjalista w poradni pscyhologiczno – pedagogicznej.

Pomimo, że zaburzenie matematyczne dotyka około sześciu procent społeczeństwa, to ponad dziewięćdziesiąt procent chorych nawet nie wie o swojej chorobie. Jej objawy często przypisuje się innych cechom lub zwyczajnie określa się kogoś leniem czy nieukiem. Jest to bardzo krzywdzące, ponieważ w większości przypadków, osoby z dyskalkulią mają wysoki iloraz inteligencji, a upośledzone mają jedynie określone obszary mózgu.